skip to Main Content

VASTENBOODSCHAP 2020

Afbeeldingsresultaat voor vasten 2020

Voor alle christenen breekt met Aswoensdag een periode aan van oefenen in geloven. De Bergrede van Jezus (Matteüs 5-7) houdt ons voor hoe de drie dimensies van deze oefeningen van gebed, vasten en liefdadigheid zich afspelen in de verborgenheid van ons innerlijk (Matteüs 6). We tonen dit oefenen liever niet aan de buitenwereld.

Buitenstanders zouden daarom kunnen denken dat christenen dit oefenen niet meer nodig hebben. Zij weten immers al wat geloven betekent? Veel buitenstaanders denken dat gelovigen het gemakkelijk hebben in het leven: God lost alles voor hen op.

Meer dan in andere perioden beseffen we in de vasten dat geloven weerbarstig is en paradoxaal: we vertrouwen ons leven toe aan een goede en scheppende God in een verscheurde wereld. We stevenen af in de Veertigdagentijd op het Kruis van Jezus op Goede Vrijdag. Het kruis van de wereld komt in deze periode helder en duidelijker dan gewoonlijk onze kerk binnen en treedt binnen in ons leven. Ondanks het lijden dat we zien, noemen we die dag een Goede dag aan het einde van de Goede Week. Geloven is geen verzekeringspolis tegen onheil, maar het is een licht in de duisternis, het is de bron die ons doet leven te midden van ongeluk. Geloven doet ons de liefde zien, waar velen denken dat boosheid regeert.

“Ondanks alles geloven” (Joseph Moingt) brengt de twee polen van de paradox bij elkaar. Niet de feiten van deze wereld brengen ons tot geloof, maar de ontmoeting met Jezus van Nazareth. Zijn levensverhaal, zijn woorden en tekenen openbaren ons een diepere dimensie van ons bestaan. De waarheid van ons leven zit niet in de gebeurtenissen en de feiten die we meemaken. De waarheid gaat om het herkennen van de aanwezigheid van Gods werkelijkheid in onze wereld. De waarheid gaat om het verstaan van de tekenen. In het Johannes evangelie worden acht tekenen genoemd (acht is volmaaktheid) voordat het ultieme teken van het Kruis zichtbaar wordt. Deze acht tekens (wijnwonder te Kana, genezing van de Romeinse ambtenaarszoon, genezing van de lamme bij Bethesda, broodvermenigvuldiging, Jezus loopt over het water, de genezing van de blindgeborene, de opwekking van Lazarus, de wonderbare visvangst) zijn niet zomaar wonderen, maar zij hebben een boodschap. In de gebeurtenissen is de kracht van de levende God aanwezig die onze werkelijkheid vervult en transformeert: door die verandering gebeurt wat in onze ogen onmogelijk is.

Het teken bij uitstek in het Johannes evangelie is het kruis van Jezus waar het lijden getransformeerd wordt in liefde. Jezus is geen slachtoffer van overheidsgeweld en het misdadig uitleveren door schriftgeleerden aan de onderdrukkende legermacht der Romeinen. Jezus kiest voor trouw aan zijn Vader en liefde voor zijn vrienden, alle mensen. Dat wordt zichtbaar in zijn kruisdood. Die transformatie wordt bevestigd door de ontmoeting van de leerlingen met de verrezen Heer: zijn wonden zijn tastbaar maar verhinderen niet de aanwezigheid van Christus in onze wereld.

De leerlingen worden op hun beurt getransformeerd tot getuigen van dat kruis en die liefde. Daardoor zijn alle leerlingen kinderen van God geworden (Joh 1, 12-13). De oefening van de veertigdagentijd, de afspraken die we met onszelf, onze kerkgemeenschap maken om sober, spiritueel en solidair (de drie ‘s’-en van mgr van Luyn, em bisschop van Rotterdam) kunnen ons ondersteunen bij die transformatie die ten diepste ons door God geschonken wordt.

 

Ad van der Helm, voorzitter

Back To Top
X