skip to Main Content

Zij aan zij tegen geweld, interreligieuze samenkomst in de Grote Kerk, 17 juli 2021

Op initiatief van Derwisj Maddoe is een bijeenkomst georganiseerd in de Grote Kerk op 17 juli jl als tegenwicht tegen het groeiende geweld in de samenleving. De aanleiding was de aanslag op Peter R. de Vries, maar de reden si breder: het geweld lijkt onze samenleving te regeren. Ds Wietske Verkuyl (Grote Kerk – Huis voor de Stad) en vz HGK Ad van der Helm, hebben zich direct bij dit initiatief aangesloten. Locoburgemeester Saskia Bruines was aanwezig. Vanwege de beperkingen was het aantal aanwezigen beperkt (ongeveer 60 personen).

Hier vindt U het welkomstwoord ds Wietske Verkuyl, de tekst van voorzitter Ad van der Helm  en de boodschap van Rabbijn Marianne van Praag. Zij kon er zelf vanwege sabbat niet bij zijn. Haar tekst werd voorgelezen door mevrouw Anita Bruin-Raven.

 

Welkomstwoord  – 17 juli 2021 – Zij aan zij

Van harte welkom in de Grote Kerk van Den Haag – Huis voor de Stad.

Vandaag hebben wij de moed gevat om hier naar toe te komen; om zij aan zij te staan en om als levensbeschouwelijke organisatie samen een boodschap uit te spreken…

Als u in uw programmablad kijkt, leest u hoe wij deze boodschap hebben verwoord:
– wij delen de afkeuring van het geweld in onze samenleving
– wij steunen allen die opkomen voor vrede en recht
– wij koesteren de wens een weg in te slaan naar een vreedzame samenleving,
– wij willen een bijdrage leveren aan die samenleving.

Dit is het geluid dat wij hier willen laten horen, vanuit ons gevoel, in respect voor hogere waarden en in contact met God.
Hiernaast in de Van Assendelftkapel zetten medestanders uit de stad op dit moment hun handtekening onder deze verklaring en bij de uitgang kunt ook u straks de verklaring ondertekenen.

Wij merken dat geweld en agressie toenemen in onze samenleving. Daar zijn vele tragische voorbeelden van te noemen: de agent die een vrachtwagen aanhield, de beveiliger van Parnassia, vrouwen die worden lastig gevallen en tieners die elkaar te lijf gaan met messen… Zowel beroepsgroepen als burgers krijgen steeds meer te maken met geweld…
Wij willen samen verkennen hoe we dat geweld kunnen keren. Dat zullen we niet alleen vandaag doen, maar we zullen dat blijven doen – samen. En we hopen dat u met ons meedoet. De directe aanleiding voor deze bijeenkomst was de aanslag op Peter R. de Vries. Die aanslag heeft ons diep geraakt…

Afgelopen donderdag, 15 juli 2021, is Peter Rudolf de Vries overleden. We willen nu allereerst een minuut stil zijn om hem te gedenken en we zullen daarbij ook denken aan al die anderen die omkwamen door geweld.

Ik vraag u daarbij op te staan.

Sprekers vanuit verschillende geloofsgemeenschappen in onze stad zullen vanmiddag aan het woord komen, bovendien zal de loco-burgemeester Saskia Bruines het woord tot ons richten. Fijn dat u er bent. Allereerst zullen we nu luisteren naar muziek: Sanne Rambags zal voor ons zingen, Bram Stadhouders bespeelt de gitaar en Hannibal Saab bespeelt electronica. Zij zingen en spelen religieuze liederen en liederen van vrede.

Ik wens ons een goed samenzijn toe.

Wietske Verkuyl

 

Tekst gebeds- en meditatiebijeenkomst zij aan zij tegen geweld

We staan hier, zij aan zij, geschokt omdat geweld lijkt te regeren en de hardheid van sommige mensen het leven van ons samenleven bepaalt. Het staat haaks op waar wij voor staan, vertegenwoordigers en voorgangers van religies en levensbeschouwingen. We zien de ander die we tegenkomen in de straten en de pleinen van onze stad niet als bedreiging, als een vijand, maar als onze tochtgenoot in ons leven. Wat kan onze bijdrage zijn aan een samenleving van vrede? We zijn geschokt en bezorgd. Hoe is het zover kunnen komen, dat het criminelen lukt mensen de mond te snoeren, journalisten, advocaten en andere mensen van goede wil, mensen die met hart en ziel, geïnspireerd en bevlogen, zich inzetten voor gerechtigheid.

Er is weer een mens gedood.
Een mens is niet meer.
Een stem zwijgt.

Wij moeten ook onszelf onderzoeken: waar komt die hardheid van de mens toch vandaan? Ik zie op social media harde woorden, scherpe veroordelingen. Ik zie op straat boze mensen, verontwaardigde blikken en scheldende monden. Een agent wordt overreden door een vrachtwagen, een jongen wordt op het strand doodgestoken, vrouwen op de fiets worden aangerand, een vliegtuig wordt zeven jaar geleden uit de lucht geschoten, hulpverleners die belaagd worden. Ik zie politici die de toon van het debat tot soms onfatsoenlijke diepten laten afglijden, met grofheid op de man of vrouw spelen, en hele bevolkingsgroepen demoniseren.
Want we mogen toch alles zeggen?
Het lijkt alsof slechts verontwaardiging nieuwswaarde heeft, alsof alleen agressie de discussies in de samenleving vooruit kan helpen. Zo krijg je tenminste aandacht van de journalisten en heb je de vetste krantenkoppen. Democratie wordt dan dat degene die het hardste schreeuwt de meeste stemmen krijgt.

Ik moet bij deze constateringen denken aan een interventie van Angela Merkel vorig jaar bij de Adenauerlezing. Zij riep op aandacht te hebben voor onze taal.
De taal is het voorportaal van het handelen. Spreken is niet onschuldig en niet onschadelijk en kan zeer kwetsend zijn. Maar bovendien baant gewelddadig spreken de weg voor gewelddadig handelen. Indien we een vredige samenleving willen bouwen met elkaar en eerbied willen zaaien voor elkaar, dan begint het met ons denken en ons spreken. Hoe vaak worden wij zelf niet door onze boosheid en gekwetstheid geleid? En hoe vaak bepaalt dit ons spreken met stemverheffing en verontwaardiging en gebruiken we woorden waar we anderen eens flink de waarheid zeggen. Het lucht misschien op, maar helpt het ook?

Natuurlijk, criminelen, drugshandelaren, mensenhandelaren en uitbuiters van mensen moeten aangepakt worden. Daar past geen naïviteit of zachte heelmeesters. Onze rechtsstaat moet niet met zich laten sollen.

Maar ook zelfonderzoek is nodig: stel een wachter bij je lippen, zegt de psalm. Zaai geen angst, haat of boosheid. Maar kijk de ander in de ogen, versta het verlangen van de ander: ik wil leven in vrede en veiligheid. Deze waarden die het fundament vormen van de religies en levensbeschouwingen die wij hier vertegenwoordigen willen we niet verwaarlozen, maar voeden. We willen vaker zij aan zij gaan staan. Zo tonen we dat wij ons niet uitleveren aan geweld, aan haat en agressiviteit.

Wij willen dat instrument van vrede zijn, vandaag en morgen, voor een toekomst van vrede.

Ad van der Helm, Haagse Gemeenschap van Kerken, Stichting Prinsjesdagviering

 

Tekst interreligieuze bijeenkomst tegen geweld op 17 juli 2021

Omdat het vandaag Sjabbat is, de joodse rustdag, kunnen we hier lijfelijk niet aanwezig zijn. Maar in gedachten zijn we er wel bij en is dit een gedachte die we graag willen meegeven:

In de joodse traditie is er een verhaal dat toen God de wereld had geschapen Hij tegen de mens zei: “Hier is de wereld, met alles erop en eraan. Het is aan jullie om deze wereld te vervolmaken.” En toen heeft Hij zich teruggetrokken en sindsdien is het in onze handen. Het vervolmaken van de wereld noemen wij in onze traditie: Tikoen Olam: herstel van de wereld. Het is dus aan ons om te zorgen dat we de aarde in de originele staat terugbrengen, want we hebben het tot nu toe niet erg  goed gedaan. Wat hebben we nodig om het wel goed te maken? Kavana: intentie. Het gaat om de juiste intentie. Het woord kavana komt van het woord Kivoen, wat richting betekent. Als je hart naar de juiste richting is gekeerd komt het goed. Het gaat om de intentie. Vandaag, tijdens deze bijeenkomst zitten allerlei tradities bij elkaar met hun hart gericht naar dezelfde richting. Wat wensen we: samen, met elkaar, hand in hand, een goede samenleving creeeren. We hoeven het niet met elkaar eens te zijn, maar we moeten elkaar met respect voor de verschillen en andere inzichten benaderen. Daarom vragen we aan de Altijdaanwezige om ons te leiden tot een verbond van vrede met heel Uw schepping, de natuur en de dieren, en met de mensheid die Uw evenbeeld van barmhartigheid en vrede in zich draagt. Geef ons de kracht Uw verbond te onderhouden, te blijven vertrouwen op de belofte dat alle strijd en bloedvergieten zal ophouden, dat de aarde niet zal worden vernietigd en dat onenigheid ons niet meer zal verscheuren, dat al wat wreed en woest is, zal verdwijnen en wij geen vrees meer zullen voelen voor het kwaad. Leg in ons hart liefde, broederschap, vrede en vriendschap. Moge spoedig de visie van Uw profeet werkelijkheid worden: “Geen volk zal tegen een ander volk de wapens opnemen en niemand zal meer voor oorlog worden opgeleid.” (Jesaja 2:4).

Rabbijn Marianne van Praag

Back To Top
X